Week 51: Mn date de stuipen op het lijf jagen

Lieve mensen, dit is een lang verhaal. Maar zeker de moeite waard, trust me. Soms heb je grandi-joze ideeën die verkeerd uitpakken. Of verkeerd… eigenlijk fantastisch, maar geheel anders dan bedoeld. Dit is er zo eentje.

Paul, de man van de liefdesbrief in week 50, en ik hadden zoveel leuke gesprekken dat er gedate moest worden. Zeker na zijn brief! En na een heerlijke avond in de stad werd het tijd dat ik iets leuks terug zou doen. Zo’n attente en oprecht lieve brief moest natuurlijk beloond worden. Aangezien hij letterlijk om de hoek woont, had ik walkietalkies gekocht. Ik wist nog niet wat ik er precies mee ging doen, maar 1 ervan moest door zijn brievenbus. Maar helaas, die paste niet… (daar stond ik dan, voor de brievenbus…wat nu??)

Diezelfde avond werd ik (heel toevallig) door hem uitgenodigd voor een kop thee met chocola bij hem thuis. Dit was mn kans! Maar dan moest ik wel zorgen dat ie niet door had dat ik iets zou achter laten tijdens onze huiselijke date.

Na wat tutten thuis (ja, dat doen wij vrouwen) ging ik op pad naar de buurman. Gewapend met m’n walkietalkies (uitgeschakeld) in m’n tas stapte ik binnen. Op verschillende manieren intens gespannen. Al snel kwam er een rondleiding. Hij stapte de gang in, ik graaide snel een walkietalkie uit mn tas. Waar laat ik die zonder dat ie t ziet? Achter op m’n rug, onder mn riem. “Nu niet met je rug naar em toe gaan staan Joos, dat ziet ie.”

In z’n badkamer greep ik m’n kans. Hij draaide zich om en liep de badkamer uit. Ik draaide me de andere kant op, legde snel de porto op de rand van de wasbak en liep achter hem aan. Pfoe! Hij had niks door! Haha top.

Na een super gezellige avond, wat koppen thee en veel chocola ging ik weer naar huis. En meteen toen ik buiten stond zette ik mijn porto aan. Maar er gebeurde niks… Helaas… Misschien poetst hij z’n tanden niet ’s avonds?? Mag hopen van wel… Misschien was ie zo ondersteboven van de date dat ie niet goed om zich heen keek in de badkamer?? Geen idee… maar jammer.

De volgende ochtend: Hij moet toch z’n tanden gaan poetsen nu? Toch?? Maar helaas, weer niks op m’n porto… wtf… naja, dan maar gewoon naar m’n werk. En ik kreeg wel gewone Whatsapp berichten van hem. Hij had gelukkig wel, net als ik, een leuke avond gehad! Maar hoe kan het dan dat ie die porto niet heeft gezien!

Dit alles was maandag en dinsdag…

Woensdag, gisteren, appte Paul dat ie nog iets vet spannends moest vertellen! Nou… wat zou er nu toch komen?? Haha iets over wat ie in de badkamer had gevonden. Hij had natuurlijk door dat ik een porto had achter gelaten en probeerde een opmerking van me terug te krijgen. Maar ik speelde leuk mee: “Een grote spin?? Wat heb je gevonden voor spannends?” Maar nee… t was een porto. Vet bizar. En die was niet van hem…

Ok, vast niet Paul, ha ha, daar trap ik niet in. Je probeert me bang te maken… ha ha… Josien speelde leuk mee.. Maar nee… Paul was bloed serieus. Hij snapte ECHT NIET hoe het kon! Hij had z’n schoonmaakster, familie, buren en zelfs de vrouw van de honden-uitlaat-service gevraagd of ze misschien binnen waren geweest en een porto hadden achter gelaten… niemand niemand niemand kwam met t antwoord… en dat terwijl het badkamerraam open stond! Was er dan ingebroken!? Fuck!

Paul had dit gekke verhaal ook al aan z’n collega’s, z’n vrienden en familie verteld… zelfs aan een belangrijke klant. Het is toch ook gek dat er een porto in je badkamer ligt!

Naja, woensdagavond, nadat Paul met vrienden uit eten was geweest en het nog een keer had verteld aan hen, kwam hij thuis en vertelde hij dit alles over de app aan mij.

IK GING STUK!

Maargoed. De buurman ging nog ff door. Ik vroeg hem of de porto het deed. Uiteraard had ie dat nog niet geprobeerd en hij ging em aan zetten. Ik hoorde ‘hallo?’ door de porto. IK GING NOG STEEDS STUK. Dus ik zeg netjes ‘Goedenavond’ terug. Krijg ik op de app ‘OMG, er wordt terug gepraat’… Ik huilend van het lachen op de bank: ‘what the fuck?’ terug gestuurd. Ik ben natuurlijk heeuull verbaasd. Maar om me ervan te overtuigen zou Paul het nog even filmen… dus ik kreeg een filmpje van m’n eigen ‘hallo’. Arme Paul…

Na nog wat berichtjes heen en weer waardoor ik echt van de bank ben gevallen, kreeg ik een telefoontje. Paul: „OF ik kom nu naar je huis om je recht in je ogen te kijken als ik je vraag of je mag liegen van je moeder OF je vertelt me nu hoe het zit!” Hahahaha okeeeee Paul (snel geluidjes maken met de porto), je hebt me gevonden… Man! Wat een opluchting aan de andere kant van de telefoon!! Hij dacht serieus dat er was ingebroken!! Gelukkig kon ie er om lachen, heel hard ook zelfs, hij vond het zelfs helemaal te gek!

Tot het besef kwam dat ie aan z’n schoonmaakster, honden-uitlaatster, familie, vrienden, collega’s en klanten moest gaan uitleggen hoe hij nou aan die porto kwam. Want onze date zal hij niet aan iedereen verteld hebben… Oeps… Ik heb, na heel hard te hebben gelachen, hem heel veel succes gewenst, slaap lekker gezegd en ben de dag erna (uiteraard) met een grote grijns uit bed gestapt.

Nog even “for the record”:

Paul, sorry, het was niet de bedoeling om je te laten denken dat er inbrekers waren geweest. Ik was me er niet van bewust dat het badkamerraam open stond. Het was echt niet de bedoeling. Ik wist oprecht niet wat ik dan wel van plan was, het leek me gewoon een leuk alternatief naast alle online middelen die we al hebben. Excuus voor je hartaanval. Maar dat je niet even stil hebt gestaan bij WIE er nou daadwerkelijk in je badkamer is geweest die avond en dat je IEDEREEN hebt verteld over deze super bizarre vondst… tsja, dat heb je op jezelf afgeroepen 😉 ♥ Voor de rest hoop ik dat iedereen goed heeft kunnen lachen 😉

2 thoughts on “Week 51: Mn date de stuipen op het lijf jagen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *