Week 46: Verstoppen op 11 november

Hoe treurig. In mijn oude buurt werd amper aan Sint Maarten gedaan. Mijn bel deed het ook niet, dus ik merkte niks van de jaarlijkse lampionnen festijn. Maar dan verhuis je naar een nieuwe buurt en zijn de rollen precies andersom op 11 november. De bel doet het en de buurt is omgetoverd tot een parade van lampjes… Op zich gezellig, maar vandaag ff niet. Ik kwam om 7 uur terug uit mijn werk, moest nog eten koken en dan snel door naar mn volleybal training. Geen seconde stil gestaan bij de datum dus geen snoep in huis voor de kinderen met lampionnen.

Natuurlijk staan er op het moment van thuis komen twee kleuters aan te bellen bij mijn deur. Echt niet dat ik nu met mn sleutels aan kom lopen. Ik loop wel ff een blokje om tot ze weg zijn.

Eenmaal binnen meteen de lampen weer uit. In het donker op zoek naar m’n deurbel. Die meegenomen naar de woonkamer (aan de achterkant van het huis) en daar pas een lamp aan gedaan. Nog voor ik m’n jas uit had lagen de batterijen van de deurbel naast het kastje. Doei. Ff geen tijd voor.

En nu zit ik me te verstoppen in mijn eigen huis. Alle lampen aan de voorkant van het huis zijn uit. Hier is niemand thuis. Nu klink ik als een oud chagrijnig wijf dat door eenzaamheid verstokt thuis zit… I know. Maar ik heb gewoon echt ff geen tijd, behalve voor mn blog dan. (A) Ok ok ok, ik maak het volgend jaar allemaal goed met de kids! Dan zal ik voor het eerst snoep in huis halen voor Sint Maarten en leuk lachen voor ieder liedje dat er aan de deur gezongen wordt. Ik zal zelfs complimentjes geven als een peuter echt goed heeft gezongen. Ze zullen de tijd van hun leven hebben bij mijn voordeur. Maar niet dit jaar.. Excusez-moi.

Voor het eerst verstopt in mijn eigen huis… voor mensen buiten op straat… telt dat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *