Week 3: Iets doen voor de buren

Een idee van mijn tante: laat de hond uit van de buren!

Dat had ik inderdaad nooit eerder gedaan, ik ken de buren namelijk niet. Laat staan dat ik de hond voor ze heb uitgelaten! Hmmm… Ik kan het doen… maar wat zullen de buren wel niet denken als ik het aan ze vraag..

Nu zou je zeggen dat het niet heel moeilijk is om uit te voeren. Maar ik vond het echt eng. Ik heb het de hele week uitgesteld (moest nog de was doen, huis opruimen, andere plannen etc. Je kent het wel). Maar vandaag, zondag,  last minute, heb ik me over die drempel heen gezet. Letterlijk, over de drempel bij de buren dan.

Het idee was om gewoon aan te bellen, te zeggen dat ik iets voor de buren / buurt wil doen en dus voor hun de hond een keer wil uit te laten. Zenuwachtig dat ik was! Sloeg natuurlijk helemaal nergens op, maar goed… je weet het nooit. Straks zeggen ze nee of vertrouwen ze me niet. Of misschien ziet de hond me aan voor een goed stuk bot. De angst om afgewezen te worden door m’n buren was bizar groot.

Frank (buurman) deed open en vond het een super leuk idee: ‘Kom binnen!’. Veronie (buurvrouw) zat in de keuken en vroeg meteen of ik koffie/thee wilde. Prima! Voordat ik het wist waren we een uur aan het kletsen over de buurt, het huis, mijn huisbaas, hun kinderen (drie puberende meiden) en uiteraard de honden. Ze hebben er dus 2 en die lagen uitgeteld in de mand want ze waren vanmorgen op het strand geweest. Dus vandaag nog uitlaten was geen optie. Maar ze weten waar ik woon en hebben inmiddels mijn nummer, dus dat komt wel goed. Na een rondleiding door hun huis en een gepaste ‘dank je wel voor de thee’ ging ik weer naar m’n eigen huis. Gezellige mensen!!

Eigenlijk was het vooral heel leuk dat ik Frank en Veronie een beetje heb leren kennen, dat ze me met open armen ontvingen en oprecht geïnteresseerd waren in mij. We wonen al ruim 3,5 jaar naast elkaar en toch hebben we elkaar  nog nooit gesproken. Slechte zaak. Dus misschien ga ik wel meer van dit soort dingen doen in de buurt. Het geeft me een heel goed gevoel in ieder geval! Frank en Veronie vonden het een goed initiatief van me, zij kennen de buren verder ook niet. Dus wie weet heb ik hen weer geïnspireerd met dit idee en ondernemen zij binnenkort ook iets. Een geslaagde nieuwe actie in 2014!

Nu hopen dat het geen draken van honden zijn waar ik straks mee moet rondlopen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *