Week 2: extra primeur

Dat ik al zo vroeg in de week iets nieuws zou meemaken had ik niet verwacht. Laat staan dat deze eerste maandagmiddag van 2014 zich ook echt als maandagmiddag zou gedragen! Mijn nieuwe ervaring van deze week zou Yoga zijn, aankomende woensdag… maar het lot heeft anders bepaald.

Deze maandagmiddag begon eigenlijk goed; iedereen was weer terug op kantoor, geen drukte, cadeautjes op het werk, PRIMA. Tot de regen begon en ik de overvolle trein moest verlaten bij Haarlem. Het regende zelfs zo erg dat ik de overkant van de straat nog maar net kon zien om te kijken of er een bus stond. Ik was namelijk niet van plan te gaan fietsen! Mijn fiets mocht lekker een nachtje logeren in de fietsenstalling.

M’n bus gespot, snel rennen naar de overkant! Bloedje heet natuurlijk in die bus, want ook die zat ram vol. Maar ik kon zitten, gelukkig voorin, dus geen wagenziekte in dat benauwde klimaat (toch nog een lichtpuntje gevonden!). We reden vrij snel weg, mooi op tijd en droog thuis dacht ik, want de bus stopt zeer dichtbij mijn huis. Maar helaas, bij de eerste beste bocht snijdt een fietser de bus af, de bus wijkt uit en raakt met zijn spiegel een lantaarnpaal waardoor de spiegel keihard naar binnen komt zeilen. BAM! En daar zat ik dan, lekker voorin zodat ik goed op de weg kon kijken… Gelukkig alleen glas op m’n jas, geen schade. De buschauffeur stapt uit, neemt schade op, stapt weer in en jawel… rijdt door! Beetje vreemd, maar niet erg, anders moet ik door de regen lopen.

Maar ook die prettige gedachte wordt vrij snel de grond in geboord. Bij de eerste halte op de route klinkt het door de speaker: ‘Dames en heren, ik mag niet verder rijden met passagiers aan boord, ik verzoek u allen om uit te stappen’. En daar stonden we dan, bij een halte met een heel klein afdakje, met ongeveer 40 personen. Gezellig. Knus. Maar niet voor mij. Vanaf daar kon ik naar huis gaan lopen. Rennen was geen optie aangezien ik hakken aan had. Dus muts op, handschoenen aan… en snel doorlopen dan maar!

Zeik en zeik, maar dan ook echt ZEIK nat loop ik bij mij de straat in. En terwijl ik smachtend naar mijn voordeur uitkijk, mis ik die ENORME MEGA GROTE plas met water op de weg… en de auto die er net aan kwam. In een flits kan ik me nog omdraaien om tegen een heg aan te kruipen, maar eigenlijk was ik gewoon te laat. Mijn eigen eerste Bridget Jones moment. Voor degene die niet weten wat ik bedoel, dit is een voorbeeld: Bridget Jones moment.

Dus nu, eindelijk thuis en na een warme douche, zit ik in mn joggingbroek op de bank te bedenken welke primeur er nu zwaarder telt: een ongeluk in het verkeer / met een bus of m’n Bridget Jones moment…

Hopen dat ik me weer een beetje zen ga voelen na m’n proefles Yoga aankomende woensdag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *