Week 19: Eurovisie Songfestival

Ik ben geen fan, maar vind het heerlijk. Dat durf ik wel te zeggen. Ik blijf er niet voor thuis, maar ik heb met plezier gekeken.

Deze zaterdag had ik eigenlijk ook leukere plannen, maar door een keelontsteking, verkoudheid, astma etc. was ik dit weekend geketend aan de bank. Dus waarom niet met een kopje thee onder een dekentje het Eurovisie Songfestival kijken? Lekker kneuterig, maar authentiek vermaak.

Ik had van de week bij De Wereld Draait Door gezien dat er bij de voorrondes behoorlijk veel getweet werd. En met mijn nieuwsgierigheid wilde ik ook wel actief mee doen met deze hype. Eens kijken hoe grappig Nederland is. Nou, behoorlijk bleek! Heb oprecht een aantal liedjes amper gehoord omdat ik moest hoesten van het lachen. Na Polen had ik zelfs m’n inhaler nodig om nog een beetje zuurstof te krijgen! #OMG

Ik heb heerlijk meegedaan. Want meedoen is belangrijker dan zingen, scheren, eh… never mind. Net even geteld, maar ik heb die avond 40 tweets besteed aan gesprekken over het Eurovisie Songfestival. Of eigenlijk #ESF14 nu. Dus ik vind dat ik goed heb bijgedragen aan deze twitter trend. Voor het eerst een trendingtopic gepromoot. Maar om nog even door te gaan in de Eurovisie Songfestival gekte, vond ik dat ik Ilse en Waylon moest verwelkomen op Schiphol. Samen met een heleboel debielen. Voor degene die onder een steen hebben geleefd: Ilse en Waylon zijn 2e geworden, de hoogste positie sinds…? Een topprestatie! Op z’n minst een rondbaard, eh vaart verdiend toch?

Dus ik ben zondag even op en neer geweest naar Schiphol. Voor het eerst bekende Nederlanders warm onthalen na een schitterende prestatie! In m’n hoofd hoorde ik mezelf zeggen wat anderen al weken zeggen: ‘Je bent gek, doe normaal’. Ik was zelfs smoesjes aan het verzinnen: “Ik doe gewoon alsof ik iemand kom ophalen en daar heel toevallig ben.” Wat natuurlijk helemaal nergens op slaat. Ik vond het gênant, laat dat duidelijk zijn.

Maargoed… kom ik daar aan: DRUKTE. Heel gate 4 was vol. Toch meer pers en debielen dan ik dacht. De eerste mensen die door de gate kwamen waren Afrikanen. Beetje vreemd voor een vliegtuig uit Kopenhagen. Toch maar even op de borden kijken. Ow Dubai.. die komen hier ook langs. Ok, nog maar even wachten dus. En toen ineens „Jeeeeeeeeeeejjjjj wwoooeehhooeeee” Applaus en al!! Aan de andere kant van de hal… WAS DAAR EEN SPECIALE UITGANG GECREËERD. Stond verder niet aangegeven met enorme borden en spandoeken ofzo. Blond zal het zijn…

Even een stukje doorlopen dus, maar ik kwam daardoor wel op een mooi plekje uit voor foto’s en een high five van Waylon! Jeeeeeeej, nu heb ik me als echte fan gedragen! Een Selfie zat er niet in, ik stond te ver van het hek, maar ik heb m’n momentje gepakt.

Op zich leuk voor de fans zoiets. Bekende Nederlanders verwelkomen op Schiphol. De drukte viel uiteindelijk ook wel mee en in dit geval namen Ilse en Waylon ook echt de tijd om met iedereen op de foto te gaan (behalve met mij 🙁 haha). Een grote vrolijke bende was het!

Toch één smetje op de dag: de pers. Wat een hufters. Ongelooflijk. Iedere centimeter die ze dichterbij het hek konden komen namen ze. Ze staan breed, proberen zich overal tussen te wurmen en duwen net zo lang tegen je aan dat je aan de kant gaat. Zelfs als ze op een trapje staan kunnen ze al springend naar voren schuiven, zonder van het trapje af te stappen! Uiteraard net zo lang tot ze recht voor jou staan. Bizar. Ging zelfs ten koste van kinderen. Eikels. Maargoed, snel vergeten.

Ik heb overigens getweet dat ik m’n baard laat staan als die vrouw met die baard wint… dus niet vreemd opkijken als ik met een vrolijke moustache rondloop 🙂

 esf14-2 esf14-4

efs14

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *