Week 18: Top Prestatie Hardlopen!

Ik haat hardlopen… ik haat haat haat het… ik weet niet waarom, maar van kinds af aan al. Vraag maar aan mijn ouders, die hebben vast nog wel een goed verhaal over de AVNop loop oid. Maar ik kan mezelf er gewoon niet toe zetten om het te gaan doen. Ik heb een app van Evy die me vertelt wanneer ik moet lopen of rennen, een andere app (Strava) die mijn route en tempo volgt, ik heb er muziek bij, ik heb sportkleding gekocht etc etc. Maar dan nog, ik heb er gewoon geen zin in.

Dit heeft natuurlijk alles met mijn discipline te maken. Ik volleybal al jaren en sport dus 2x in de week, zonder moeite. Maar dan heb ik dus een team dat op me rekent en dan MOET ik wel op komen dagen. Hardlopen doe ik echt alleen voor mezelf. Dat is wat anders.

Aangezien ik nu met collega’s ook 1x in de week hardloop is het van belang dat ik mijn conditie goed hou. Ik wil me niet laten kennen door eerder te stoppen met lopen natuurlijk! Nee nee, ik kan dit! Dus ik moet nu wel in m’n eentje gaan trainen.

Als ik bij mijn eerste eigen training de app van Evy niet had, dan was ik na 1 km lopen al stil gaan staan en terug naar huis gelopen. Maar Evy moedigt me aan om door te lopen. Dus de eerste 3 lessen van 5km zitten er op. Eigenlijk gingen die wel erg makkelijk, ik was helemaal niet kapot ofzo. Mijn conditie is dus niet slecht. Op zich niet gek, maar toch… makkelijk. Viel me mee. Dus afgelopen dinsdag besloot ik de eerste 20 lessen over te slaan en meteen te beginnen met een training van 4x 8 minuten rennen en tussendoor 1 minuut wandelen. Uitdaging, maar dan weet ik wel of ik dit kan in ieder geval.

Even een route gemaakt en daar ging ik. De eerste 2x 8 minuten liep ik door de stad, bij de derde in het park. Hier loop ik altijd heel fijn, dus ik dacht mooi te slingeren zodat ik meer meters in het park zou maken. Als ik dan bij de N205 weer uit het park kwam dan hoefde ik nog maar een klein stukje naar het noorden en was ik alweer thuis. Dus ik slingeren, kom uit het park, loop richting het fietspad en vervolg mijn route. Geheel in gedachte, misschien wel high van de adrenaline… ik weet het niet… maar ik lette niet op.

Opeens stond ik op een kruising die ik niet kende en de verkeersborden gaven me een keuze: naar Den Haag (zuid) of Hoofddorp (zuid oost)… Waar stond Haarlem?? (Dit moment is overigens duidelijk te zien op de route die is vastgelegd) Toch maar m’n telefoon uit m’n zak halen om te kijken waar ik was… Nou… 3km uit richting in ieder geval! FUCK. Kon ik dat pokke end weer helemaal terug! Eerst boos, daarna mezelf uitgelachen en toen maar gaan rennen. Ik moest toch terug. De training van Evy maar opnieuw gestart, want ik moest nog een keer ruim een half uur lopen en het begon al te schemeren. Dat laatste stukje langs het bos wilde ik liever niet in het donker mee maken. (ja ja, was ook goed geweest voor m’n blog ;-))

Eenmaal thuis heb ik de Strava app gestopt om te kijken hoe ik het had gedaan. Op de foto zie je het al. Bijna 10 km!!! In een uur!! Dat is eigenlijk nog best knap! Ook al heb ik mijn lijf naar de filistijnen geholpen, ik heb het wel geflikt! Ik dacht nog: “Nu snel een cooling down doen, rekken, strekken, etc. Anders kan ik morgen niet meer lopen.”

Ik was kapot, maar voldaan. Ik weet nu wat een “runners-high” is. Ik heb gewoon niet doorgehad dat ik aan de verkeerde kant van het park er uit kwam. Ik heb het bordje met “welkom in Heemstede” gemist en daarbij geen seconde beseft dat de huizen totaal niet lijken op de huizen bij mij in de buurt. Bijzonder.

De dag erna was er zeker spierpijn! In m’n benen en buik. Maar heb me vooral heel moe gevoeld. En ondanks alles toch donderdag een kleine 5 km gelopen met collega’s. Wat een doorzetter ben ik toch 😉 misschien komt het toch wel goed met die discipline!

hardlopen2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *