Week 16: Bloed doneren

Naalden, niets voor mij. Ik kan prima naar bloederige films kijken, maar zodra het om een naald en mijn eigen huid gaat wordt ik toch een beetje onpasselijk… En toch vond (en vind) ik het meer dan logisch dat ik bloed zou geven. Ik ben een gezond mens en kan best een halve liter missen.

Deze week ging ik dus naar Sanquin, de bloedbank. Een klein beetje zenuwen toch wel. Ik heb zoals gezegd een bloedhekel naalden en ik ben ook nog gewaarschuwd voor flauwvallen als je eenmaal je bloed hebt afgestaan. Ik had goed gegeten (bloedworst) en gedronken (bloedsinaasappelsap), dus het moest wel goed komen… toch?

De bloedbank, de plek waar iedereen aan de lopende band wordt ontdaan van een zakje rood vocht. Een plaats waar iedere donor aan een machine wordt gelegd dat je aderen leegpompt. Een echt vampieren-walhalla dacht ik nog. Ik zal uiteindelijk ook op zo’n machine worden aangesloten…

Mijn intake gesprek ging prima: geen inentingen gehad, geen HIV patiënt, geen drugs gesnoven, geen gekke landen bezocht en geen betaalde sex of sex met mannen die het ook met mannen doen. Bijzondere vragen, maar daar zijn ze bloedserieus over…

Eenmaal in de (luxueuze!) stoel begint het pas echt. Ieder lampje, piepje, dingetje van de machine werd me uitgelegd, waarschijnlijk om me gerust te stellen 😉 en de zuster was heel vriendelijk. Op het moment dat de naald er aan kwam heb ik maar even de andere kant op gekeken. Soort van: “Hier heb je m’n arm, doe er mee wat je moet doen.” Het stelt uiteraard niks voor, het prikje voel je heel even en dat is het ook echt. En als de naald er eenmaal in zit kan ik er wel gewoon naar kijken. Maar toch… klein beetje klamme handjes toch.

Via een slangetje stroomde m’n bloed naar een zak die zich langzaam vulde. Normaal duurt een donatie ongeveer 8-10 minuten. Ik was na 7 minuten al klaar. Mijn bloed stroomt dus lekker snel 🙂 Terwijl ik het plafond inspecteerde werd de naald weer uit mijn arm gehaald. Zo, klaar! Dat was alles…

Goede service ook bij de bloedbank. Ze denken continu dat je flauw kan vallen, dus ze dragen je tas, serveren drankjes, trakteren op boterkoeken en je bent verplicht om te chillen in een enorme stoel, ook als je al klaar bent met doneren. En dat allemaal voor een zakje bloed! Prima toch?

Maar nog even serieus.

Ik ben al orgaandonor, ik sta alles af als het noodlot toeslaat, maar je kan dus ook iets afstaan en je donatie overleven! Bloeddonoren zijn super belangrijk. Je bloed wordt gebruikt voor onderzoek, brandwonden slachtoffers, kankerpatiënten en mensen die opeens veel bloed verliezen (denk aan auto-ongelukken etc.). Ik denk dat wij allemaal wel mensen kennen die een bloedtransfusie nodig hebben gehad. Maar hoeveel mensen kennen wij die bloed doneren? Het is maar 3x per jaar (voor mannen max. 5x), je hoeft er geen afspraak voor te maken, je staat met een klein uurtje weer buiten en bovenal: wij missen een halve liter bloed niet eens. Ik ben er samen met een teamgenootje geweest, dus het was ook nog eens gezellig bijkletsen en koffie drinken.

Dus iedereen die dit leest: meld je hier aan als bloeddonor. Het is zo makkelijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *