Nieuwjaarsduik

Een nieuwjaarsduik moet je gewoon een keer gedaan hebben. Één keer om specifiek te zijn. Ik had wederom Iza meegenomen/uitgedaagd om me te ondersteunen. En ook al is 2014 een afgesloten boek en heb ik 52 nieuwe dingen staan, ik moest en zou dit doen.

Zo gezegd, zo gedaan. Om 1 uur liepen Iza en ik (enigszins met kater) het strand bij Zandvoort op. Onderweg al 10x aan elkaar gevraagd waarom we dit deden en wiens stomme idee dit ook al weer was, maar we liepen nog steeds. In de koud. In de straffe wind. Ja, het water is warmer dan vorig jaar, maar met maar 1 graad meer mensen! Gevoelstemperatuur -1! We zijn dus snel de tent ingedoken waar we ons moesten inschrijven. Nog geen 2 minuten later stonden we helaas weer buiten met niets meer dan een Unox muts en een papiertje. Okeeee…. en nu?

De bedoeling is dus dat iedereen die de duik doet om 13:50 in het startvak gaat staan, met kleren aan. Dat deden wij dus braaf. De warming up begon namelijk. Een beetje jumping jacks doen, springen, squaten etc had ons warm moeten houden. Maar jullie begrijpen ook wel dat dat onzin is. Om ons heen begonnen mensen zich al uit te kleden. De meest wisselende combinaties ontstonden. Mensen met bloten benen onder een dikke winterjas, sommigen op slippers en truien of juist wel een broek en dan met bikini top. Brrrrr…. maar als ze straks gaan aftellen wil ik wel met de meute mee rennen! Dus wij begonnen ook tactisch uit te kleden. Uiteindelijk stond ik met blote benen en een trui over m’n bikini te wachten tot we mochten rennen. En dat kwam op het moment dat m’n voeten al bevroren waren door het koude zand.

10… 9… 8… 7… 6… 5… 4… 3… 2… 1… TRUI UIT EN RENNEN!!!!!

O nee, eerst nog ff een selfie

RENNEN!!!

Na wat snelle foto’s in de rennende mensen massa sprongen wij achter de meute aan. Kleding, tassen, handdoek… alles achter latend in de hoop dat we het straks weer konden vinden. Het sprintje naar het water is vooral heel paniekerig. Door de drukte werd er waarschijnlijk niet zo snel gerend, maar door het geduwd, gegil en gekrijs van mensen stijgt de adrenaline heeeeel snel. Wat een bende! En dan de eerste passen in het water… die voelde ik niet eens door de bevroren voeten, maar de golven waren niet te ontwijken. Golven van sowieso 1 meter hoog sloegen de eerste linie nieuwjaarsduikers omver. Kopje onder. Brrr… Sommige helden doken uit zichzelf onder water, maar zo’n debiel ben ik dan weer niet. Toen wij tot aan onze knieen in het water stonden kwam het gevaar. De eerste 1000 mensen wilden weer het water uit, terwijl er 4000 man achter mij stond dat er nog in moest. Alsof je tussen Orks staat in een Lord of the Rings film. Of een Wall of Death bij de Opposites, dat kan ook. En dan mensen vragen of ze niet zo willen spetteren…

Ok, misschien wat overdreven, maar wat een getrek, geduw en gegil! In het water had ik Iza nog bij me, die heeft er voor gezorgd dat ik echt tot m’n nek onder water ben gegaan. Ik wilde namelijk halverwege al omkeren, maar dat mocht niet van haar. Toen begon ze me ook nog nat te spetteren omdat ik niet wilde… dus credits voor haar in ieder geval. En nee mensen, in dit geval konden we niet het-meest-gebruikte-spreekwoord-van-de-zomer gebruiken: “als je eenmaal door bent, valt het best mee”. Echt niet.

Op mn terugweg tintelde m’n hele lijf. M’n tenen waren officieel gevoelloos, ondanks dat ik ze heel hard stootte. In een adrenaline rush kwam ik al vrij snel weer bij m’n handdoek en kleren terug. Iza was ik kwijt. Zij kwam gelukkig vlak na mij (vanuit een heel andere kant) aan rennen. Beide wel met een grijns op ons gezicht, dat dan weer wel. Klappertandend nog wat selfies maken, want we moeten ook dat weer vastleggen! Met trillende handen op zoek naar het knopje om de foto te maken.. En heeeeel snel weer je kleren aan. Ja, ook wij hebben ons omgekleed op het strand. Wij zijn echter niet op deze sexy manier vastgelegd. Hopen we in ieder geval.

Eenmaal de kleren weer aan hebben we nog even snel erwtensoep gegeten om een beetje aan te sterken en zijn we weer richting de trein gelopen. Onderweg kwam het gevoel in m’n tenen ook weer terug en beseften we dat onze kater ook volledig verdwenen was! Toch nog een positief punt gevonden 😉

Het was een eens-en-nooit-meer-doen activiteit. Ik kan em afstrepen. Nu jullie nog! 2015, kom maar op, ik ben er klaar voor!

IMG-20150101-WA0094 IMG-20150101-WA0097 IMG-20150101-WA0106 IMG-20150101-WA0137 IMG-20150101-WA0116 nieuwjaarsduik IMG-20150101-WA0129                                                                  IMG-20150101-WA0128

One thought on “Nieuwjaarsduik

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *