Met echte pistolen schieten

Natuurlijk, als je dan voor het eerst met een pistool in je handen staan, doe het dan ook maar meteen op vrijdag de 13e! Kom maar op!

Ik wilde dit al in veel eerder doen, maar wegens een reserveringstijd van 3 maanden voor een proeflesje schieten viel deze ervaring net buiten 2014. Maar ik zou Grandi-Joos niet zijn als ik het daarom zou laten, dus uiteraard zou ik dit gaan doen!

Vrijdag 13 februari, Carmen en ik zouden de cowboy in ons naar boven halen. Al ruim twee weken met zenuwen rondgelopen: hoe zou het zijn, een echt pistool in je handen? Waarschijnlijk heel bizar. En hoe zijn het zijn bij die schietbaan? Wat voor types zouden er rond lopen? Waar zit die schietbaan eigenlijk? Ik kan je vertellen, aan de hand van de routeomschrijving verwachtte ik een geheime nazi bunker:

“Deze baan bevindt zich onder het spoor van treinstation Amsterdam Amstel. Bij de hoofdingang van het station zie je een rond veldje met taxistandplaats en fietsenrekken. Achter de fietsenrekken zie je een muur met daarin een rij ronde ramen en een deur ernaast met huisnummer 1. Daar kun je aanbellen.”

We waren dus op onze hoede. Wat voor mensen we verwachtten? Grote, dikke, kale mannen, met tatoeages over hun armen (evt. hoofd en gezicht), zware Amsterdamse accenten, zware shag en een bedwelmende geur van kruit en whisky. Als onze instructeur een klein ielig mannetje met brilletje zou zijn, dan zouden we weg gaan, want dat was dan de echte freak/seriemoordenaar. Wat doet ie daar anders.

We hadden er dus dikke zin in!

Eenmaal bij de deur met huisnummer 1, onder het spoor, achter de fietsen en taxi’s en het ronde veldje, konden we meteen doorlopen. Een smal gangetje bracht ons naar een soort kantine met bar waar iemand ons doorverwees naar de inschrijfbalie. Eenmaal daar was het even je naam noteren en je paspoort laten zien. Daarna konden we aan de bar wachten op onze instructeur. Die helaas ruim een uur bezig was met een les aan iemand die alleen het plafond, muur en vloer kon raken. En wij mochten geen bier drinken voor onze proefles. Dus we konden de zenuwen niet weg drinken.

Overigens hadden we nog geen dikke, kale man gezien die aan onze verwachting voldeed. Er zat nog een andere jonge vrouw naast ons, al 2 jaar lid en er zaten 3 jongens van onze leeftijd aan dezelfde bar te wachten. Eigenlijk waren er alleen maar jonge hippe mensen aanwezig (op Jan na dan, de ouwe rot van 81 jaar ofzo). We vermaakten ons dus wel redelijk, al wilden we wel heel graag gaan schieten nu.

En toen was het moment daar! We werden opgehaald voor de veiligheidsinstructies. Bril op, oorbescherming op en GO. Vet spannend!

Terwijl onze instructeur Arnout uitlegt hoe je het wapen laadt, schrikken wij van de enorme harde knallen naast ons. Even inkomen hoor! Uiteraard wel goed onthouden hoe je een wapen laadt en hoe je moet staan en richten… Dus ik mocht meteen beginnen! Man, wat was dat pistool zwaar! Bizar ook… Ik heb wel eens met een luchtbuks mogen schieten, maar dit is toch wel een hele rare gewaarwording.

In een geheel nonchalante houding richt ik m’n pistool met één hand op het bord.. BAM… ok… zou dat raak zijn geweest? Hoe moest ik ook al weer richten? BAM… Wat is dat ding zwaar, ik tril helemaal… BAM Hahahaha doe ik het wel goed?? BAM Ik krijg echt een lamme arm nu… Nog eentje dan… BAM…

Zo, dat was mijn eerste ronde van vijf kogels. Nu mag Carmen. Kan ik even afkijken bij haar.

Na haar eerste vijf kogels mocht ik weer en zo gingen we door tot we allebei 15 kogels hadden gevuurd. Daarna zouden we een competitie doen met 10 kogels per persoon. In de eerste 15 kogels was Carmen duidelijk beter, dus ik moest aan de bak! Nog wat tips van Arnout en we de game was on!

Als een volleerd scherpschutter pakte ik m’n magazijn, spinde het pistool om m’n vinger en knalde het magazijn in het wapen. Nog een scherpe blik naar Carmen om aan te geven dat ik m’n inner-crimineel naar boven had geroepen en daar ging ik. BAM BAM BAM BAM BAM! Zo, alle 5 in de roos.

Nu mocht Carmen. Alsof ze uit de set van Penoza kwam gelopen pakte ze het wapen op en haalde ze de trekker over. Ze maakte het nog erger en schoot met haar ogen dicht. Alle vijf haar kogels in het hart van de plaat. Damn, nu moest ik weer.

Ok, niet helemaal waar. Bovenstaande stukje ging gepaard met Selfies, klamme handjes, veel gelach en alle vijf op de plaat. Gelukkig OP de plaat en niet volledig mis! Haha

Na 10 kogels per persoon werd de stand opgemaakt! En die had ik met vlag en wimpel gewonnen! Super cool! Voor beginners waren we ook best wel goed, kregen we te horen. Al kan Arnout dat ook gezegd hebben om ons lid te maken van de vereniging 😉 Nu kunnen we in ieder geval eindelijk dat verdiende biertje doen!

Wat we nu van de schietsport vinden? Helemaal niet zo eng of creapy als we hadden verwacht! Leuke mensen bij deze vereniging, gezelligheid en het schieten is wel spannend, maar ook erg leuk om te zien wat je kan. Maar hoe je het ook went of keert, deze apparaten zijn gemaakt om mee te moorden. Het is geen speelgoed wat je in je handen hebt. Dus een sport kan ik het niet noemen. Ik sluit niet uit dat ik dit nog een keer zal doen, maar echt lid worden van de club? Mwah, dat niet. Vind mezelf al stoer genoeg zo 😉

20150213_213809 20150213_213136 IMG-20150213-WA0004

2 thoughts on “Met echte pistolen schieten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *